Levenscyclus van softwareontwikkeling | Wat is SDLC?

Software Development Life Cycle (SDLC) is een proces waarbij software wordt ontwikkeld. Dit artikel bespreekt het concept in detail en geeft een overzicht van wat het inhoudt.

Heldenafbeelding

Levenscyclus van softwareontwikkeling | Wat is SDLC?

Software Development Life Cycle (SDLC) is een proces waarbij software wordt ontwikkeld. Dit artikel bespreekt het concept in detail en geeft een overzicht van wat het inhoudt.

Levenscyclus van softwareontwikkeling

Wat is SDLC?

SDLC of Software Development Life Cycle is de raamwerkmethode om hoogwaardige, effectieve en efficiënte software te ontwikkelen en in de kortst mogelijke tijd te implementeren. SDLC-framework omvat vooraf gedefinieerde processen, fasen, en elke fase van de SDLC-fase produceert de deliverables die nodig zijn voor de volgende fase in de levenscyclus.

Een typische levenscyclus van softwareontwikkeling bestaat uit de volgende fasen

< ol>

  • Eisfase
  • Analyse- en planningsfase
  • Ontwerpfase
  • Ontwikkelings- en implementatiefase
  • Testfase
  • Uitrol- en onderhoudsfase
  • Waarom de levenscyclus van softwareontwikkeling gebruiken?

    Softwareontwikkeling is een uiterst belangrijk onderdeel van elk bedrijf dat software maakt, ontwerpt of onderhoudt. Door software gemaakte producten zoals videogames, tekstverwerkers en computerprogramma’s zijn tegenwoordig zo complex geworden dat er een gestructureerd proces voor nodig is om op de juiste manier te worden ontwikkeld. Dat is waar de Software Development Life Cycle in het spel komt. Deze complete gids helpt u te begrijpen wat het is en hoe het uw bedrijf kan helpen slagen!

    De levenscyclus van softwareontwikkeling helpt bij het bereiken van deze scherpe voordelen.

    • Leveringen hoogwaardige software die voldoet aan de gebruikersvereisten
    • Sterke managementcontrole over het project
    • Helpt bij een robuuste workflowplanning en het behalen van deadlines
    • Maximaliseer de productiviteit
    • Kosteneffectieve methode

    Hoe SDLC werkt?

    SDLC werkt door bestaande tekortkomingen van het clientsysteem te evalueren en identificeert de vereisten van het nieuwe systeem door de levenscyclusfasen te volgen. Zelfs na de implementatie van de software in de clientomgeving kunnen gebruikersproblemen en eventuele aanvullende verbeteringen die aan de oppervlakte komen een vereiste worden voor de volgende cyclus.

    De levenscyclus van softwareontwikkeling is een model voor continue verbetering.

    SDLC-fasen en best practices

    Deze volledige Software Development Life Cycle (SDLC) kan in zes hoofdfasen in kaart worden gebracht: behoeftefase, analyse- en planningsfase, ontwerpfase, ontwikkel- en implementatiefase, testfase en implementatie- en onderhoudsfase. Hier zijn de details:

    1. Vereiste fase

    Dit is de eerste fase van de levenscyclus van softwareontwikkeling en omvat het verzamelen van vereisten voor de software. Het verzamelen en analyseren van vereisten is de meest kritieke fase van SDLC.

    In de vereistenfase verzamelt de bedrijfsanalist de vereisten van de klant en andere belanghebbenden volgens de bedrijfsbehoeften en documenteert deze in Business Requirement Specification (BSR). ) document.

    De meest voorkomende stappen in de vereistenfase van SDLC zijn

    • Klantvereisten begrijpen< /li>
    • Processtroomschema’s maken

    Pro-tip: de documentnaam kan per organisatie verschillen. Bijvoorbeeld Customer Requirement Specification (CRS), Business Specificatie (BS) en meer.

    2. Analyse- en planningsfase

    De volgende stap in het SDLC-proces is het definiëren en documenteren van productvereisten en deze goedgekeurd te krijgen door de klant en andere belanghebbenden. Dit document staat bekend als het Software Requirement Specification (SRS)-document.

    Software Requirement Specifications (SRS) omvat alle productvereisten die moeten worden ontworpen en ontwikkeld tijdens de levenscyclus van softwareontwikkeling.

    De meest voorkomende stappen in de analyse- en planningsfase zijn

    • Het opstellen van een projectplan
    • Evaluatie en identificatie van middelen
    • Haalbaarheidsbeoordeling

    Pro-tip: De belangrijkste mensen die bij deze fase betrokken zijn, zijn de projectmanager, bedrijfsanalist en senior belanghebbenden.

    3. Ontwerpfase

    De ontwerpfase in de levenscyclus van softwareontwikkeling omvat twee functionele stappen.

    • Hoog niveau Design (HLD) levert de architectuur van het softwareproduct. Software-architecten en senior ontwikkelaars ontwikkelen dit ontwerp.
    • Low-Level Design (LLD) legt de werking van elke functie en elk onderdeel in het product en zijn werken.

    Het resultaat van deze fase is gedocumenteerd als High-Level & Low-Level documenten.

    Pro-tip: HLD- en LLD-documenten bevatten alleen het ontwerpelement, niet de code.

    4. Ontwikkelings- en implementatiefase

    Ontwikkelings- en implementatiefase is waar de softwareontwikkelaars beginnen met het schrijven van de code voor het product, het operationele team zal de fysieke hardware voor de servers opzetten en de ontwerpers zullen de gebruikersinterface programmeren. De codeerfase is het proces van het vertalen van het ontwerp naar een werkend softwareproduct.

    De twee belangrijke stappen in deze fase zijn

    • Het opzetten van IT infrastructuur
    • Codebase bouwen voor de software

    Pro-tip: resultaat van deze fase zijn broncodedocument en ontwikkeld product.

    5. Testfase

    Terug in de ontwikkelings- en implementatiefase worden servers, databases en applicaties ingesteld. Nu, in de testfase, wordt de kant-en-klare software doorgegeven aan het testteam.

    Het test- en QA-team (Quality Assurance) valideert of aan alle vereisten is voldaan, en verzekert dat alle functionaliteit werkt zoals verwacht en identificeer alle mogelijke bugs en rapporteer ze aan het bugvolgsysteem. De bugs worden vervolgens toegewezen aan de ontwikkelaars en verholpen. Dit proces wordt ook wel Bug Lifecycle genoemd.

    Twee belangrijke activiteiten in deze fase zijn

    • Testcases coderen en
    • Uitvoering van testgevallen

    De uitkomst van deze fase is het kwaliteitsproduct en het testen artefacten.

    Pro-tip: het testen van software is cruciaal in de levenscyclus van softwareontwikkeling.

    6. Implementatie- en onderhoudsfase

    In de implementatiefase zal het operationele team uiteindelijk de staging- of ontwikkelomgevingssystemen naderen en het gereed maken voor productie.

    Het implementatieteam zal nieuwe hardware en servers installeren en alles schaalbaar maken voor productie. Dit omvat het opzetten van de koppelingen, databases voor realtime gebruikers en het synchroniseren met ontwikkelteams en releasemanagers.

    Na het opzetten van de productie-eenheid zal de applicatie live gaan voor echte gebruikers, en waar de applicatie door miljoenen gebruikers kan worden gedownload.

    Dit brengt ons bij de onderhoudsfase, waar het onderhoudsteam de applicatie regelmatig zal onderzoeken, de belasting van de servers zal controleren en meer. Het onderhoudsteam zal de applicatie onder alle omstandigheden ondersteunen en de software verder updaten en verbeteren zodat deze overeenkomt met de echte klantscenario’s.

    Pro-tip: klant en leverancier van softwareontwikkeling moeten onderling akkoord gaan en de Service Level Agreement (SLA) ondertekenen.

    Soorten SDLC-modellen

    Na het lezen van dit gedeelte en het begrijpen van elk model, en zijn voor- en nadelen, bent u beter in staat om te kiezen welk SDLC-model het beste past bij uw projectcontext.

    Laten we eens kijken naar de populaire SDLC-modellen die in de branche bewezen frameworks zijn voor uitzonderlijke softwareontwikkelingservaring.

    • Watervalmodel
    • V-vormig model
    • Prototypemodel
    • Iteratief/incrementeel model
    • Spiraalmodel
    • Agile-model
    Groep-22-afbeelding

    Watervalmodel

    Het watervalmodel is de vroegste benadering van softwareontwikkeling. Het watervalmodel is een lineaire sequentiële benadering van softwareontwikkeling.

    In dit model wordt de opeenvolgende voortgang gezien als gestaag naar beneden stromend, als een echte waterval. En daarom het zogenaamde Waterfall-model. Dit model is eenvoudig te begrijpen en te gebruiken. In het watervalmodel moet elke fase volledig zijn voltooid voordat aan de volgende fase kan worden begonnen. In dit model begint het testen nadat de softwareontwikkeling is voltooid.

    Pro-tip: het Waterfall-model is het meest geschikt voor kleine projecten met duidelijke vereisten.

    Voordelen Nadelen
    Eenvoudig en gebruiksvriendelijk Robuuste tot dynamische vereisten
    Duidelijke gedefinieerde fasen Niet geschikt voor complexe projecten
    Vroege detectie van fouten Dure en langere levenscyclus
    Specifiek resultaat in elke fase
    Groep-34-afbeelding

    V-vormig model

    V-vormig model of V-model is een uitbreiding van het watervalmodel. In dit SDLC-model vindt softwareontwikkeling sequentieel plaats in een V-vorm. Het staat ook bekend als verificatie- en validatiemodellen.

    Elke fase van het V-model zal worden voltooid voordat de volgende fase begint.

    In V-Model, het testen van het product gebeurt parallel met de bijbehorende ontwikkelingsfasen. Testactiviteiten zoals planning en testontwerp worden ruim voor de codering gestart. In het V-vormige model wordt elke fase in de ontwikkelingslevenscyclus direct geassocieerd met de verschillende testfasen.

    Pro Tip: V-vormig model bespaart veel meer tijd en dus een grotere kans op succes in vergelijking met het Waterfall-model.

    Voordelen Nadelen
    Zeer gedisciplineerd model Stijf en inflexibel
    Eenvoudig en gebruiksvriendelijk Niet geschikt voor complexe projecten
    Verificatie en validatie in elke ontwikkelingsfase Dure en langere levenscyclus
    Groep-47-afbeelding

    Prototypemodel

    Het prototypemodel is het werkmodel van software met beperkte functionaliteiten. In dit model bouwen ontwikkelaars een werkend prototype van het eigenlijke product met de meest gunstige functies van de klant.

    Zodra het prototype klaar is, wordt het ter beoordeling aan de klant overhandigd. Na de feedback van de klant worden nieuwe deadlines en mijlpalen gedefinieerd door de ontwikkelaars. Dit vermindert meerdere iteraties in vergelijking met andere modellen.

    Pro-tip: het prototypemodel vermindert het algehele risico door het project in kleinere segmenten op te delen en biedt flexibiliteit in het ontwikkelingsproces.

    Voordelen Nadelen
    Vroeg idee van het uiteindelijke systeem Verwarring tussen prototype en voltooid systeem
    Sneller ontwikkeling van software Frequente wijzigingen kunnen de ontwikkeling vertragen
    Hoge gebruikersbetrokkenheid Als de klant niet tevreden is met het eerste prototype,
    wordt het duur om meerdere prototypes te ontwikkelen
    Iteratieve & incrementele cyclus

    Iteratief/incrementeel model

    Het iteratieve of incrementele levenscyclusmodel begint met de eenvoudige implementatie van een kleine set softwarevereisten en verbetert de software stapsgewijs totdat het volledige systeem is geïmplementeerd en klaar is om te worden geïmplementeerd.

    Het iteratieve model begint niet met de volledige klantspecificaties. In plaats daarvan begint de softwareontwikkeling met een deel van de vereisten en wordt stapsgewijs verbeterd met meerdere iteraties voordat het eindproduct wordt ontwikkeld.

    Het fundamentele idee achter deze methode is om een softwareproduct te ontwikkelen door middel van herhaalde cycli (Iteratief) en in porties (incrementeel).

    Pro-tip: het iteratieve/incrementele model is geschikt voor grootschalige projecten.

    Voordelen Nadelen
    Resultaten worden vroeg en periodiek verkregen Meer middelen en aandacht van het management is vereist
    Regelmatig feedback na elke iteratie aan het ontwikkelteam Niet geschikt voor kleinere projecten
    Elke iteratie maakt testen en debuggen eenvoudig
    Betere risicoanalyse en -beheer < /td>
    Groep-66-afbeelding

    Spiraalmodel

    Het spiraalmodel is een combinatie van een iteratief model en een watervalmodel. Dit model houdt rekening met risico’s, die vaak onopgemerkt blijven door de meeste andere modellen.

    Het spiraalmodel begint met het bepalen van de doelstellingen en beperkingen van de software aan het begin van de iteratie. De volgende fase in het spiraalmodel is het prototypen van de software, waarbij veel nadruk wordt gelegd op risicoanalyse. Het spiraalmodel maakt incrementele release en verfijning van het product door elke iteratie mogelijk.

    Pro Tip: Spiraalmodel is geschikt voor grote toepassingen en systemen die ingebouwde segmenten zijn.

    Voordelen Nadelen
    Flexibel voor dynamische vereisten Alleen het meest geschikt voor grote projecten
    Beter risicobeheer door opdelen en ontwikkelen van het
    product in kleinere delen
    Er zijn hoogopgeleide professionals nodig
    Duur en tijdrovend door meerdere iteraties
    Agile levenscyclus

    Agile-model

    Agile is een softwareontwikkelingsmethodologie die in feite een filosofie is om een applicatie snel op een veel meer georganiseerde manier te implementeren.

    In eenvoudige bewoordingen is agile niets anders dan een keten van snelle ontwikkeling en implementatie.

    Het agile-model helpt bij het stapsgewijs bouwen van software met behulp van korte iteraties door de applicatie in kleine stukjes code op te splitsen door het microservices-model te volgen om af te stemmen op de veranderende zakelijke behoeften.

    In plaats van een single-pass ontwikkeling van 6 tot 18 maanden waarin alle vereisten en risico’s vooraf worden voorspeld, past agile zich aan voor frequente feedback door na elke iteratie een werkbaar product te leveren.

    In een agile model worden iteraties sprints genoemd. En elke sprint duurt 1 tot 4 weken.

    Nadat elke sprint is voltooid, verifieert de productmanager het bijgewerkte product en implementeert het in de klantomgeving. Na de implementatie wordt feedback van klanten verzameld en wordt het product verbeterd in de vervolgsprint.

    Pro Tip: Het eindresultaat van het agile model is een product van zeer hoge kwaliteit in de kortst mogelijke tijd.

    Agile vs. Traditionele modellen

    De vier fundamentele waardeprincipes die differentiëren en rechtvaardigen waarom iemand agile methodologie zou moeten overwegen.

    1. < em>Mensen boven processen en tools
    2. Werkende software boven uitgebreide documentatie
    3. Klantsamenwerking boven starre contracten< /li>
    4. Reageren op verandering in plaats van een plan te volgen

    Pro-tip: het agile model past in elk type project, maar vereist meer klantbetrokkenheid.

    < td align="left">Er zijn hoogopgeleide professionals nodig

    Voordelen Nadelen
    Persistente levering van software Frequente klantinteracties
    Verhoogde tevredenheid van belanghebbenden
    Flexibel voor dynamische veranderingen in elk stadium Relatief duur voor kleinere projecten
    Dagelijkse interactie met de klant elimineert giswerk
    Een product van hoge kwaliteit in de kortst mogelijke tijd

    Hoe implementeer je een agile model?

    Het agile SDLC-model heeft meerdere implementatiekaders of filosofieën om software van de beste kwaliteit te leveren. De frameworks lijken min of meer erg op elkaar, maar vanuit het oogpunt van implementatie heeft elk van de frameworks zijn unieke werkwijzen.

    In deze sectie zullen we de top drie van agile implementatieframeworks bekijken en hoe uniek hun praktijken zijn

    • Scrum
    • Kanban
    • Extreme Programming (XP)
    Scrumdiagram

    Scrum

    Het Scrum-implementatieraamwerk is een flexibele managementmethode om kleine teams te helpen onderling afhankelijk te werken.

    Het Scrum-framework begint met het plannen van een minimale functieset, bouwen wat was gepland, en vervolgens die kleine functieset testen en beoordelen, en klaarmaken voor verzending. Aan het einde van deze cyclus is een bruikbaar stuk van het product klaar. Dit hele proces wordt sprint genoemd en vindt over het algemeen plaats in een periode van 1 tot 3 weken voor het leveren van een werkend deel van het totale product.

    Scrum-workflow
    Laten we het allemaal samenbrengen en de scrum-workflow eens bekijken.

    • In eerste instantie maakt de producteigenaar een lijst met slimme ideeën die in het product kunnen worden verwerkt en geeft prioriteit aan de ideeën om een ​​productachterstand op te stellen.
    • De product owner, scrum master en het team selecteren samen de topprioriteiten uit de product backlog en voegen deze toe aan de sprint backlog voor implementatie.
    • Een sprint is een tijdvak van 1 tot 3 weken om de sprintachterstanden af ​​te werken, en gedurende deze periode komt het team elke dag bij elkaar voor een “dagelijkse scrum” om hun voortgang te beoordelen.
    • Het resultaat van de sprint is een potentieel verzendbaar product en kan worden ingezet in een klantomgeving als de producteigenaar tevreden is.
    • Aan het einde van elke sprint vindt een sprintbeoordeling en sprintretrospectieve bijeenkomst plaats. In de sprintreview wordt het product getoond aan de klant of producteigenaar voor feedback, en een retrospectieve vergadering is een interne teamvergadering om het algehele proces te verbeteren.

    Pro-tip: verschillende sprints worden herhaald totdat het product volledig is.

    Kanban

    Kanban

    Kanban is een Japans woord dat ‘uithangbord’ of ‘billboard’ betekent. Het is een eenvoudig maar krachtig flexibel implementatiekader om bedrijfseigenaren en projectmanagers te helpen georganiseerd te blijven.
    Een goed gepland Kanbanbord helpt teamleden om samen te werken en geïnformeerd te worden. In veel gevallen kan een digitaal Kanban-systeem, samen met doordachte deelname, de noodzaak voor het gevreesde wekelijkse statusrapport elimineren.

    In het Kanban-framework worden, nadat een bord is gemaakt, alle benodigde bijdragers uitgenodigd om deel te nemen aan het bord. Het helpt om een kleine maar dynamische werkgroep te creëren. In de meeste gevallen omvat bestuursdeelname een of meer producteigenaren.

    Pro-tip: in een klein bedrijf kan de producteigenaar de bedrijfseigenaar zijn en in een grote organisatie kan dit een projectmanager zijn.

    Kanban-werkstroom
    In zijn meest eenvoudige vorm heeft een typisch Kanban-bord slechts een paar kolommen, zoals

    • Terugloop
    • Te doen
    • In uitvoering, en
    • Voltooid

    Laten we nu alles samenbrengen en de scrum-implementatieworkflow begrijpen.

    • De productmanager houdt een gezaghebbende lijst bij van werkitems die moeten worden voltooid om een ​​project te voltooien.
    • Werkitems worden op het bord weergegeven met taken of kaarten of gebruikersverhalen die de taak beschrijven in opeenvolgende kleine gedachten.
    • Het Kanban-bord bevat een achterstandskolom om de lijst met taken te sorteren en te prioriteren. De achterstand kan zelfs brainstormkaarten bevatten.
    • Taken worden toegewezen aan teamleden en de producteigenaar verplaatst de taken van de achterstand naar de takenkolom. De eerste kaart is de meest cruciale taak en krijgt als eerste prioriteit.
    • Teamleden kunnen notities toevoegen, van eigenaar veranderen en zelfs anderen uitnodigen om deel te nemen. Het helpt iedereen in het bestuur de voortgang en de exacte status van het project te kennen.
    • Op dezelfde manier wordt een visuele workflow gecreëerd van concept tot implementatie.

    Pro-tip: verlaag WIP (werk in uitvoering) om de cyclustijd (leveringssnelheid) te verkorten
    Leveringspercentage = werk in uitvoering/doorlooptijd

    XP

    Extreem programmeren (XP)

    Extreme Programming is een lichtgewicht, laag risico, flexibele, voorspelbare, humanistische en leuke manier van softwareontwikkeling.
    XP staat bekend als een lichtgewicht, flexibel implementatieraamwerk omdat het de ontwikkelaars niet overbelast met een ingrijpend proces. In plaats daarvan wordt het tot een minimum beperkt. En, humanistisch omdat het sterk gericht is op ontwikkelaars, klanten en andere belanghebbenden.

    Het extreme programmeerraamwerk is gebaseerd op creativiteit, leren en verbeteren door middel van vallen en opstaan, en continue iteraties met meerdere feedbacklussen.

    Pro-tip: XP agile-filosofie richt zich op de vage en veranderende vereisten van kleinere teams.

    Extreme programmeerworkflow

    Laten we eens kijken hoe we stap voor stap het XP agile implementatieraamwerk kunnen implementeren.

    • XP begint met een eenvoudig ontwerp om de beschikbare functies te coderen en is ondertussen flexibel om indien nodig opnieuw te ontwerpen.
    • Ontwikkeling gebeurt in paren, met twee programmeurs op één systeem, die om de beurt coderen, terwijl de andere altijd beoordeelt en feedback geeft.
    • Integratie en testen worden meerdere keren per dag gedaan.
    • Een minimaal werkend product wordt snel samengesteld voor productie en continu geüpgraded.
    • De klant wordt gedurende de hele implementatiefase betrokken om te valideren en te herhalen op basis van constante feedback.

    Pro-tip: XP-framework is het meest geschikt voor projecten met strikte deadlines.

    Laatste woord

    De keuze van het SDLC-model voor de succesvolle voltooiing van elk project hangt af van het grondige begrip van de eis van de klant.

    Elk van de SDLC-modellen heeft zijn eigen voor- en nadelen.

    De meest kritische factoren waarop projectmanagers zich moeten concentreren bij het bepalen van het succes van een SDLC-model, zijn onderzoeken

    • Of de vereisten duidelijk of onduidelijk zijn
    • De complexiteit van het project
    • Vereisten voor grootte en middelen

    In het geval dat het project groot is met nauwkeurige en statische vereisten, dan is het Waterfall-model de beste keuze.
    Integendeel, als de projectvereisten dynamisch zijn en een veel grotere betrokkenheid van testers vanaf het begin van het project vereisen, dan zou V-Model geschikt zijn.

    En als de vereisten onduidelijk en dynamisch zijn en naar verwachting in een korte periode zullen worden geïmplementeerd, passen Spiral- en Agile-modellen daar feilloos in.

    Dat is zo ongeveer alles wat u moet weten voor een succesvolle roadmap voor softwareontwikkeling.

    Hulp bij softwareontwikkeling

    WILT U DIGITAAL CONTROLEREN?
    NEEM CONTACT MET ONS OP