Leestijd : 1 minuten

Top 7 best practices voor softwareontwikkeling [2020]

De ontwikkeling van software van hoge kwaliteit werkt volgens een eenvoudig principe: pak de hoofdoorzaken aan die van invloed zijn op het softwareontwikkelingsproces om de symptomen van foutieve software te elimineren, en blijf elke keer kwaliteitssoftware ontwikkelen en onderhouden. Om dat te bereiken worden er best practices voor Softwareontwikkeling gebruikt. Ze gaan over het toepassen van beproefde en bewezen praktijken in het softwareontwikkelingsproces en stoppen niet bij het simpelweg oplossen van problemen, maar gaan onder de oppervlakte en behandelen de onderliggende oorzaak van software van slechte kwaliteit.

In onze ervaring zijn de meest effectieve best practices voor softwareontwikkeling:

  1. Iteratieve softwareontwikkeling
  2. Vereistenanalyse
  3. Gebruik maken van op componenten gebaseerde architecturen
  4. Modelsoftwarevisualisatie
  5. Strikt kwaliteitsbeheer
  6. Houd regelmatig de voortgang bij
  7. Gecontroleerde afwijkingen van gedefinieerde vereisten

Laten we deze in meer detail bekijken.

Iteratieve-Software-Development

1) Iteratieve softwareontwikkeling

Klassieke softwareontwikkelingsprocessen volgen het watervalmodel, waarbij het softwareontwikkelingsproces lineair verloopt van analyse van vereisten via ontwerp, testen en implementatie. Hoewel het eenvoudig en duidelijk omschreven is, is het probleem met het watervalmodel dat elke fout en elk risico naar de volgende fase wordt doorgeschoven. Hoe dichter je bij de implementatie komt, hoe moeilijker en duurder het is om fouten uit eerdere fasen ongedaan te maken. Het oorspronkelijke ontwerp zou bijvoorbeeld zelf gebrekkig kunnen zijn met betrekking tot de belangrijkste vereisten, en de late ontdekking ervan zou kunnen resulteren in kostbare overschrijdingen of zelfs het annuleren van projecten.

Iteratieve ontwikkeling van software is een veiliger, slimmer alternatief voor het watervalmodel. Het omvat voortdurende ontdekking, uitvinding en implementatie, waarbij elke iteratie wordt gescand op fouten en hiaten die later tot problemen kunnen leiden.

Best practices voor iteratieve softwareontwikkeling pakken verschillende hoofdoorzaken van softwareontwikkelingsproblemen aan:

  • Elke miscommunicatie wordt al vroeg in de levenscyclus duidelijk, wanneer het mogelijk is om de situatie recht te zetten
  • Gebruikersfeedback wordt aangemoedigd om de echte systeemvereisten te achterhalen
  • Het iteratieve model dwingt het ontwikkelingsteam om zich te concentreren op de meest kritieke problemen, terwijl een lagere prioriteit wordt toegekend aan problemen die niet kritisch zijn of een ernstig risico vormen voor het succes van het project
  • Continu, iteratief testen maakt een objectieve beoordeling mogelijk en maakt vroegtijdige detectie mogelijk van afwijkingen van vereisten, ontwerp- of testfouten, inconsistenties, enz.
  • De werklast van het ontwikkelingsteam wordt gelijkmatig verdeeld over de ontwikkelingscyclus, terwijl de belanghebbenden een duidelijker beeld krijgen van de projectstatus

Requirement-analyse

2) Analyse van vereisten

We weten allemaal dat het bij elk softwareontwikkelingsproject geen gemakkelijke taak is om de eisen van de klant te begrijpen en te beheren. Ze zijn doorgaans dynamisch en kunnen in de loop van de ontwikkelingscyclus vaak veranderen. Het is essentieel om wijzigingen in deze vereisten te evalueren en hun impact op het project te beoordelen, en vervolgens de daaruit voortvloeiende afwegingen en beslissingen te plannen. Vereisten moeten worden geprioriteerd, gefilterd en bijgehouden, waardoor het gemakkelijker wordt om inconsistenties te detecteren. Het is ook belangrijk om de grotere bedrijfsdoelen van de klant te begrijpen en je voor te stellen hoe het softwareproduct dat wordt gemaakt de klant daar sneller kan brengen.

Ondertussen is het analyseren van de werkelijke functies en mogelijkheden van een systeem een continu proces, omdat het vrijwel onmogelijk is om de systeemvereisten gedurende het hele proces volledig te kennen. Tegelijkertijd moet het systeem klaar zijn om aan de projectvereisten te voldoen. Daarom moet het ontwikkelingsteam de vereiste functionaliteit en beperkingen van het systeem actief beoordelen en documenteren. Behoefteanalyse is een van de essentiële best practices voor software-engineering.

Employing-component-based-architectures

3) Gebruik maken van op componenten gebaseerde architecturen

Elk project heeft meerdere belanghebbenden (zoals ontwikkelaars, testers, analisten, eindgebruikers, technische schrijvers, enz.), en elk van hen heeft een andere verwachting van een project. Uiteraard zullen ze dan allemaal anders naar het project en het systeem kijken. Om hun verschillende verwachtingen te beheren en tegelijkertijd de iteraties in het ontwikkelingsproces te beheersen, is een component-gebaseerde architectuur van het systeem blijkt het meest effectief. Dus welke beslissing maakt de architectuur mogelijk? Hier is een korte lijst:

  • De organisatie van het softwaresysteem
  • Selectie van de structurele elementen en interfaces waaruit het systeem bestaat
  • De samenstelling van het structurele element van een systeem
  • Het selecteren van de verschillende architecturale stijlen die betrokken zijn bij het ontwikkelingsproces

De architectuur van een software omvat de structuur, het gedrag, het gebruik, de functionaliteit, de prestaties, de veerkracht, het hergebruik, de begrijpelijkheid, de esthetiek en de technologische beperkingen en katalysatoren. Op componenten gebaseerde architecturen zijn veerkrachtig en stellen projectmanagers in staat het werk te verdelen over alle betrokken teams, hardware te isoleren en softwareafhankelijkheden te identificeren. Het ondersteunt ook het hergebruik of de aanpassing van bestaande componenten uit de veelheid aan commercieel verkrijgbare bronnen. Bovendien maakt de op componenten gebaseerde architectuur iteratieve best practices voor softwareontwikkeling mogelijk door een continue evolutie van de architectuur van een systeem mogelijk te maken en het gemakkelijk te maken om eventuele risico’s te identificeren en op te lossen.

Model-Software-Visualization

4) Modelsoftwarevisualisatie

Door een modelsoftware te ‘bouwen’ kunnen ontwikkelaars, belanghebbenden en het hele projectteam beter visualiseren en begrijpen wat er wordt gemaakt. Ze kunnen een beter idee krijgen van hoe het softwareproduct zich zal gedragen in een echte omgeving en ook de meest geschikte en best presterende systeemarchitectuur documenteren. Het zorgt er ook voor dat de software in een grotere omgeving net zo efficiënt zal werken en naast andere systemen kan bestaan als in een stand-alone opstelling.

Met visuele modelleringstools zoals de Unified Modeling Language kunnen ontwikkelaars een model maken volgens hun specificaties en indien nodig functies verbergen/tonen. Het creëren van modelsoftware helpt de consistentie tussen projectvereisten, ontwerpen en implementaties te behouden, eventuele architectonische veranderingen beter te communiceren en de complexiteit van de software te verminderen.

5) Strikt kwaliteitsmanagement

Als de software eenmaal is geïmplementeerd, kan het tienduizenden of zelfs miljoenen kosten om de bugs te vinden en te repareren, waardoor kwaliteitsbeheer de meest kritische best practice is. Ontwikkelteams moeten voortdurend de kwaliteit van software beoordelen met betrekking tot de functionaliteit, betrouwbaarheid, applicatieprestaties en systeemprestaties. De belangrijkste testactiviteit richt zich op het maken van tests voor elk sleutelscenario, dat wil zeggen individuele aspecten van het verwachte gedrag van de software. Bij een test wordt de functionaliteit van de software beoordeeld door na te gaan welke aspecten niet functioneerden en waarom. Gecombineerd met het iteratieve ontwikkelingsmodel waarbij elke verandering wordt getest, kunt u een robuust stuk software gereed krijgen.

Volg de voortgang van softwareontwikkeling regelmatig

6) Houd de voortgang regelmatig bij

Bij softwareontwikkelingsprojecten kunnen dingen heel snel veranderen. De projectmanager moet wekelijks nieuwe functies, vereisten en updates beoordelen en evalueren en er tegelijkertijd voor zorgen dat deze binnen het beloofde budget en leveringsschema blijven. Dit helpt klanten ook te verzekeren van volledige transparantie en brengt instabiliteit in het ontwikkelingsproces met zich mee.

7) Gecontroleerde afwijkingen van gedefinieerde vereisten

Een veel voorkomende uitdaging bij softwareontwikkeling is dat er meerdere ontwikkelaars bij betrokken zijn en dat ze in een ander team of zelfs op verschillende locaties kunnen zitten, waardoor het voor hen moeilijker wordt om samen te werken en meerdere iteraties, versies, releases, producten en platforms te beheren. Zonder gedisciplineerde controle vervalt het ontwikkelingsproces in chaos.

Het is daarom belangrijk om de artefacten van ontwikkelaars en teams te controleren en te coördineren door herhaalbare workflows voor het beheer in te stellen. Hierdoor kunnen projectmanagers middelen beter toewijzen op basis van de prioriteiten van een project. Ook wordt het eenvoudiger om veranderingen te monitoren, zodat u actief problemen kunt ontdekken en erop kunt reageren. Voor de coördinatie en controle van iteraties en releases moet je na elke iteratie een geteste basislijn vaststellen, het gemakkelijker maken om verschillende releases in de software te volgen en de impact van veranderingen actief in evenwicht te brengen.

Laatste gedachten

Hoewel we enkele van de belangrijkste best practices hebben gedeeld, is softwareontwikkeling pas succesvol als de klant, de ontwikkelaars en de projectmanager nauw samenwerken aan een gemeenschappelijk doel. Houd er ook rekening mee dat best practices voor softwareontwikkeling niet zomaar zijnst over het schrijven van code. Het gaat om het leveren van een product dat echte problemen helpt oplossen, en niet alleen maar kortetermijnoplossingen.

Janaha Vivek

I write about fintech, data, and everything around it | Assistant Marketing Manager @ Zuci Systems.

Deel deze blog, kies uw platform!

Leave A Comment

gerelateerde berichten